Αλληλεγγύη

Το Σάββατο 5/4 στις 12:00 σε κεντρικό σημείο της Βέροιας αναρτήθηκε πανό, μοιράστηκε το κείμενο της πρωτοβουλίας από το δίκτυο αναρχικών και αγωνιζόμενων κρατουμένων κορυδαλλού και αυλώνας

και πετάχτηκαν τρικάκια. Υπήρχε μικροφωνική από την οποία ακουγόταν η συνέντευξη των Ράμι Συριανού και Τάσου θεοφίλου.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΗ ΖΩΗ20140405_12583520140405_12582420140405_125819

Read more

Παρέμβαση με πανό για μάθηση – Σκουριές – Θεοφίλου και μοίρασμα κειμένων στην απεργιακή συγκέντρωση της ΕΛΜΕ, στην πλατεία Δημαρχείου της Βέροιας, στις 7-2-14551ce8dccfbef0302ed99a50f42527a863624748657a915523dff9b2db2ad571342e9c6a8b51e99934349b3f4c7cab8f

α.ο.μπαρούτι

Read more

barbaroi

Σήμερα 24/1, έξω από το δημαρχείο της Βέροιας πραγματοποιήθηκε παρέμβαση ενάντια στις κρατικές δολοφονίες των μεταναστών στο Φαρμακονήσι .

Η σιωπή είναι συνενοχή, η ντροπή είναι συνενοχή.

α.ο Μπαρούτι

Read more

Παρέμβαση αλληλεγγύης πραγματοποιήθηκε σήμερα στο κέντρο της Βέροιας. Αναρτήθηκε πανό, μοιράστηκαν κείμενα και πετάχτηκαν τρικάκια για τον αγωνιστή Σ. Στρατούλη ο οποίος συμπληρώνει 50 μέρες απεργίας πείνας

Δύναμη στον σύντροφο και σε όσους αγωνίζονται για ελευθερία και αξιοπρέπεια μέσα από μικρά και από μεγάλα κάτεργα

Μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά

α.ο. μπαρούτι

 

Read more

Unitierra-Zapatista-posterσμαλ

βαννερ12σμαλ
απο τις 21:00 και μετά..

 

                                          Γιατί είμαστε η 6η

Το Δεκέμβρη του 2012 οι ζαπατίστας από την Τσιάπας του Μεξικού έκαναν ένα διεθνές κάλεσμα για την αλληλεγγύη και την διάχυση του αγώνα για δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη σε ολόκληρο τον κόσμο. Εμείς είμαστε η 6η.

Πάνε χρόνια, που πάψαμε να αναζητούμε σωτήρες, που θα μας οδηγήσουν σε κάποιους παραδείσους, που αυτοί θα σχεδίαζαν για τη λύτρωση μας. Πιστεύουμε ότι εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τον παράδεισο, που εμείς επιλέγουμε να ζήσουμε στο τώρα, χωρίς καμιά προσδοκία από το μέλλον, που δεν αφορά τη ζωή και τις σχέσεις στο παρόν.

Είδαμε μέσα από τους αγώνες μας, τα πολλά λάθη μας, πως η άρνηση ενός κόσμου, που βασίζεται στην εκμετάλλευση, την ανισότητα, τη δύναμη, δεν φτάνει από μόνη της για να τον ανατρέψει, πόσο μάλλον να τον αλλάξει. Καταλάβαμε ότι η άρνηση μπολιάζει μόνο εκείνες τις ψυχές, που δημιουργούν καθημερινές σχέσεις χαράς, χτίζοντας την αλληλεγγύη, την αυτονομία από και για αξιοπρεπείς ανθρώπους, χωρίς την ανάγκη του αφεντικού, του πολιτικού ή άλλου αντιπροσώπου. Τώρα πια χτίζουμε και θέλουμε να χτίσουμε έναν κόσμο αυτονομίας.

Αναγνωρίζουμε φυσικά ακόμα και τώρα πως και η καταστροφή του εξουσιαστικού υπάρχοντος, γεμίζει τα πνευμόνια μας με καθαρό αέρα, και θέληση πάνω στα ερείπια του παλιού να χτίσουμε το νέο. Βλέπουμε πως πολλοί άνθρωποι σαν κι εμάς, που δεν κουβαλάν το φορτίο της ταμπέλας του αναρχικού, του μπάχαλου ή του εξτρεμιστή, χαίρονται το ίδιο αυτή την καταστροφή. Όμως στην καταστροφή και το χάος του καπιταλισμού δεν απαντάς μόνο με το σαμποτάζ του, αλλά και τη κοινωνική απελευθέρωση δομών, πόρων και κυρίως σχέσεων, που οι “από πάνω” έδεσαν και συνεχίζουν να δένουν, με περισσή φροντίδα στο άρμα, που σέρνει τα κουφάρια μας, μες τις αγορές, τα εργοστάσια, τα σχολεία, τα ιατρεία και αλλού.

Θεωρούμε ότι υπάρχει ένας μεγάλος κόκκινος ήλιος, που ανατέλλει από την ανατολή, και δύει στη δύση για όλους τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αυτό τον ήλιο σήμερα η κυρίαρχη λογική κράτους και αφεντικών, τον στερεί σε δισεκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο: εργάτες κι εργάτριες, άνεργους και άνεργες, άντρες και γυναίκες, είτε είναι ντόπιοι σε μία γη, είτε μετανάστες. Αυτοί οι “από πάνω” στερούν από τους “από κάτω” τα μέσα, τα εργαλεία, τους τρόπους, να χτίσουν έναν κόσμο συλλογικής ευτυχίας. Αυτοί οι “από πάνω” τράβηξαν πάνω από την ανθρωπότητα των “από κάτω” μία κουρτίνα μαύρη, και τους έδεσαν με τις αλυσίδες τους.

Δεν φιλοδοξούμε να υποκαταστήσουμε ως πρωτοπορία, ως ένα νέο “κόμμα”, ως μία δύναμη “από πάνω” που οδηγεί τους “από κάτω”. Δεν έχουμε καμία ανώτερη γνώση του γίγνεσθαι, δεν λειτουργούμε ιερατικά σε σχέση με τις υπαρκτές κοινωνικές δυνάμεις, που καταστρέφουν και δημιουργούν, αντιστέκονται και πυροδοτούν την εξέλιξη στην καθημερινή ζωή μας. Είμαστε κομμάτι αυτών των δυνάμεων και τασσόμαστε συνειδητά μέσα σε αυτές, ενάντια στους “από πάνω” για την κοινωνική απελευθέρωση.

Σε εμάς θα βρεις άνεργους και άνεργες, εργάτες κι εργάτριες, γιατρούς και δικηγόρους, δάσκαλους και μαθητές, ανθρώπους που διαφέρουν ο ένας από τον άλλον αλλά συνθέτουν μαζί τη δύναμη της αυτονομίας των “από κάτω”.

Αναγνωρίζουμε την διαφορετικότητα ως δύναμη ανάσχεσης κάθε εξουσίας, αλλά και ενεργής παρέμβασης για την αλλαγή και την εξέλιξη.  Οι εξουσίες χρησιμοποιούν τη διαφορετικότητα, κατατάσσοντας τους ανθρώπους σε μεγάλους πίνακες, με γραμμές και στήλες, θέλοντας έτσι να αντλήσουν από αυτούς τη μέγιστη ενεργητικότητά τους, για να τη μετατρέψουν σε παραγωγικότητα, κατανάλωση, θέαμα. Οι “από πάνω” σε κάθε κοινωνικό θεσμό, διατάσσουν τους “από κάτω” στα κελιά της καθημερινότητάς τους, στα σχολεία και τα εργοστάσια, την οικογένεια και την τοπική αυτοδιοίκηση, στις ουρές των σουπερμάρκετ και των πολυκαταστημάτων, στα ιατρεία και τις κλινικές.

Θέλουμε να απελευθερώσουμε κάθε πόρο, κάθε δομή, κάθε γωνιά αυτής της γης στην οποία ζούμε, από την αλυσίδα του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα αφεντικό, σε κανένα τραπεζίτη και τράπεζα, σε κανέναν πατερούλη σε οικογένεια και κόμματα, το δικαίωμα να κυβερνά τις ζωές μας. Αιώνες τώρα, είτε με το μαστίγιο είτε με το καρότο, οι “από πάνω” διαχειριζόταν τη δική μας μιζέρια για την ακόλαστη ικανοποίηση, για περισσότερα κέρδη, περισσότερα πλούτη, περισσότερη δύναμη. Αγωνιζόμαστε και θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι τέλους για την απελευθέρωσή μας από τη σκλαβιά των “από πάνω”, δημιουργώντας αντιστάσεις αλλά και νέες δομές σε κάθε τομέα της ζωής, όπου δεν υπάρχουν “από πάνω” και “από κάτω”.

Ανακαλύψαμε μέσα στους αιώνες πως, ο μόνος τρόπος να πετύχουμε μία καλή κυβέρνηση είναι ο διάλογος και η δημιουργία μεγάλων και μικρών συμφωνιών (ομοφωνιών) ανάμεσα σε όσους είναι στους “από κάτω”. Η δημοκρατία για εμάς, η “εξουσία” του δήμου δηλαδή, μπορεί να υπάρξει μόνο μέσα σε συλλογικά μορφώματα, που όλα αποφασίζονται από όλους, όλα ελέγχονται από όλους, όλα λειτουργούν από όλους, σε δομές χωρίς κάποιους αιώνιους “από πάνω”.   Και αυτό το πετυχαίνουμε με την κοινή χρήση κι όχι την ιδιοκτησία (ιδιωτική ή κρατική) των μέσων παραγωγής, των πόρων, των εργαλείων, των δημόσιων χώρων. Κανείς δεν έχει δικαίωμα πάνω στον πλούτο που συλλογικά δημιουργούμε στη διάρκεια μίας ζωής. Καθένας έχει δικαίωμα σε κάθε πόρο, μέσο, δημόσιο χώρο για την ικανοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών του, για την εξέλιξη των δεξιοτήτων του, που απλόχερα προσφέρει στους υπόλοιπους με σκοπό τη συλλογική ευτυχία. Κι αυτή η ευτυχία ακόμα και σήμερα μέσα στις συνθήκες κρίσης βρίσκεται σε κάθε στιγμή της συνύπαρξής μας, μέσα στις συνελεύσεις, στους αγώνες μας, στην οικοδόμηση της νέας ζωής.

Βλέπουμε πως οι αδερφοί και οι αδερφές μας σε ολόκληρο τον κόσμο, σιγά σιγά, ξυπνάνε από τον λήθαργο της πλαστικής ευτυχίας του καπιταλισμού και του κρατισμού, και διεκδικούν το αυτονόητο, την αυτονομία των σωμάτων τους, των σχέσεών τους, των δημόσιων χώρων, των εργοστασίων, των πανεπιστημίων κλπ. Στην Τουρκία, την Αίγυπτο, την Ισπανία, την Γερμανία, την Αμερική, το Μεξικό, την Κίνα… σε ολόκληρο τον κόσμο πυροδοτούνται μικρότερες ή μεγαλύτερες εκρήξεις, που βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η ενεργοποίηση των “από κάτω” ενάντια στους “από πάνω”.

Παρακολουθούμε, συγκρίνουμε, αναλύουμε, ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους, μαθαίνουμε από τους αγώνες και τα λάθη τους, όπως κι αυτοί μαθαίνουν, είμαστε σίγουροι, από τα δικά μας. Είναι ο καιρός πια, όλοι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι σε κάθε γωνιά της γης να διαμορφώσουν ένα παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης κι αγώνα, για άμεση δημοκρατία, δικαιοσύνη, δημόσια και ελεύθερα αγαθά

Για την παγκόσμια ειρήνη, σε έναν Κόσμο αυτόνομων κόσμων και μοναδικοτήτων, για τη συλλογική ευτυχία και ζωή, σε μία Γη των ανθρώπων και των ζώων της.

Για όλους αυτούς τους λόγους, και για όλους τους λόγους των εξεγερμένων σε ολόκληρο τον κόσμο, είμαστε η 6η.

Αναρχική ομάδα Μπαρούτι Γενάρης 2014

20 χρόνια επανάσταση, ζαπατίστας…. είμαστε εσείς …. somos la sexta

Read more

Στα πλαίσια της πανελλαδικής ημέρας δράσης (Τετάρτη 4/12/13) για τον Σπύρο Στρατούλη πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης στο κέντρο της Βέροιας. Αναρτήθηκε πανό και μοιράστηκαν κείμενα.

Κανένας  μόνος στα χέρια του κράτους

Μπουρλότο και φωτιά σε όλα τα κελιά

Ανακοίνωση/Έναρξη απεργίας πείνας Σπύρου Στρατούλη

Σε σχέση και σε συνέχεια όσων γνωστοποίησα με προηγούμενη επιστολή μου, δηλώνω πώς, σήμερα, Δευτέρα, 11η Νοεμβρίου, ξεκίνησα απεργία πείνας καταγγέλλοντας την ποινική μεταχείριση μου από τις Αρχές, σχετικά με την εμπλοκή μου με βάση κατασκευασμένες κατηγορίες, που αφορούν την ένταξη μου σε μία δήθεν εγκληματική οργάνωση και τη μη χορήγηση των αδειών εξόδου μου από τη φυλακή, ως επακόλουθο της δίωξης που μου ασκήθηκε.

Επιλέγω το έσχατο αυτό μέσο αγώνα για να διεκδικήσω την έκδοση απαλλακτικού βουλεύματος και την εκ νέου χορήγηση των αδειών μου, καλώντας τις Αρχές να λάβουν θέση άμεσα.

Η σχετική δικογραφία που υποβλήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, τον Ιούλιο του έτους 2012, εκκρεμεί τώρα, στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, το οποίο θα αποφασίσει σχετικά με την παραπομπή μου ή μη, σε δημόσια δίκη.

Οι κατηγορίες που με αφορούν είναι αστήριχτες και οι ενδείξεις ανύπαρκτες. Τηλεφωνικές συνομιλίες είναι το μοναδικό μέσο που χρησιμοποιεί η αστυνομία σε βάρος μου και ειδικότερα, οι ευφάνταστες αξιολογήσεις που προσδίδουν στα λόγια τα δικά μου και τρίτων… Καταγγέλλω την στοχοποίηση των προσωπικών μου σχέσεων και συντροφικών. Οι αγώνες στις φυλακές δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται. Παρ΄όλα αυτά, κάποιοι σχεδιάζουν, βασιζόμενοι στη σχέση αλληλεγγύης που έχει εκφραστεί από πολιτικές συλλογικότητες στις μάχες εντός των τειχών, να αναβαθμίσουν, ποινικά, την συγκεκριμένη υπόθεση.

Επιπλέον, διαμαρτύρομαι για τη εφαρμογή από τις Αρχές, του άρθρου 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα κατά τρόπο που απαγορεύει, στην περίπτωση μου, τη χορήγηση των αδειών που λάμβανα εδώ και δύο χρόνια και ενώ έχω αφεθεί “ελεύθερος” από τον Ανακριτή, εξαιτίας των παραπάνω. Οι Αρχές ερμηνεύουν το νόμο έτσι ούτως ώστε, να αρνούνται τη χορήγηση αδειών σε κρατούμενους που εκκρεμεί σε βάρος τους κακούργημα ακόμη και στην περίπτωση που δεν τους έχει επιβληθεί προσωρινή κράτηση ή περιοριστικοί όροι, προκαλώντας έτσι, την πολυετή ομηρία τους, μέχρι την έκβαση της δίκης.

Θα απαντήσω δραστικά ενάντια στην εκδικητικότητα του κράτους που προσπαθεί να λυγίσει όσους αντιστέκονται∙ ενάντια στο μονοπώλιο του να αποφασίζει και να λεηλατεί τις ζωές μας και στην αδιαφορία του κάθε λογής ανδρείκελου απέναντι στη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια.

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ!

Σπύρος Στρατούλης – κρατούμενος στη φυλακή της Λάρισας

Read more

Δυο φορές στο άμεσο παρελθόν έχουν κλητεύσει άτομα που ενεργά έχουν μετατρέψει την πλατεία δημαρχείου στη Βέροια ένα ζωντανό και ελεύθερο χώρο.  Στις 22/11/2013  έρχονται κλήσεις σε δύο  ακόμα  ζητώντας τους να παρουσιαστούν στις 4/12/2013 μπροστά στους επαγγελματίες κατά-δικαστές , υπαλλήλους του κράτους και των αφεντικών. Η κατηγορία: διατάραξη κοινής ησυχίας με αφορμή μια αυτοοργανωμένη εκδήλωση η οποία έγινε τουλάχιστον δυο μήνες πριν την κλήτευση και όπου δεν έγινε κανένας έλεγχος από τους ένστολους υπηρέτες των “από τα πάνω”.
Η στοχοποίηση των δυο δεν έχει άλλο σκοπό από την τρομοκράτηση και την οικονομική εξαθλίωση των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων που διαχωρίζουν την θέση τους από την καπιταλιστική κτηνωδία.

Στεκόμαστε δίπλα στους δύο διωκόμενους, όπως και σε όσους δημιουργούν κυψέλες αυτοργάνωσης και συλλογικής ευτυχίας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 4/12 9:00 , ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΒΕΡΟΙΑΣ

Αναρχική ομάδα μπαρούτι

Read more

Νοέμβρης 2013

Το κράτος προσπαθεί να μας αφηγηθεί την “πετυχημένη ιστορία” του, την ώρα που ετοιμάζει τα επόμενα μνημόνια. Σε αυτήν του την προσπάθεια μαζί με τα media αγωνιά να μας πείσει στήνοντας σκευωρίες ότι οι αναρχικοί είναι κίνδυνος για όλους και όχι για την εξουσία τους που καταρρέει μέρα με την μέρα.

Ο Θ. Σίψας προσαγάγετε στις 29/4/2011 μαζί με άλλους τρεις συντρόφους ως ύποπτοι για την υπόθεση του εμπρησμού της Μαρφιν, αφήνονται ελεύθεροι καθώς δεν προκύπτει τίποτα εις βάρος τους. Στις 5/5/2013 και χωρίς να έχει προκύψει κανένα στοιχείο αποδίδονται κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα για την υπόθεση αυτη στον Θ. Σίψα και ορίζεται δίκη στις 9/12/2013.

Στις 18/8/2012 συλλαμβάνεται κινηματογραφικά στην Αθήνα ο Τ. Θεοφίλου. Η (αντι)τρομοκρατική με βάση τηλεφώνημα αγνώστου (το οποίο όχι μόνο δεν καταγράφει, όπως ισχυρίζεται, αλλά και δεν μπορεί να εντοπίσει γιατί δεν έχει αναγνώριση κλήσεων) τον συνδέει με την ληστεία της Πάρου στις 10/8/2012. Κατηγορείται επίσης για συμμετοχή στον ΣΠΦ, λόγω φιλικών σχέσεων με άλλο κατηγορούμενο (που δεν έχει καταδικαστεί) για συμμέτοχη στην ίδια οργάνωση. Η δίκη του Τ. Θεοφίλου ξεκινάει στις 11/11/2013 συνεχίζεται στις 25/11/2013 όπου οι μάρτυρες κατηγορίας πέφτουν συνεχώς σε γελοίες αντιφάσεις και διακόπτεται εκ νέου για να συνεχιστεί στις 3/12/2013 όπου με μανία οι δικαστές θα προσπαθήσουν να αποδείξουν την ενοχή του Τ.Θ, καθώς κανείς από τους μάρτυρες δεν τον αναγνωρίζει. Η δίκη διακόπτεται, μετά και από σύλληψη δημοσιογράφου μέσα από την αίθουσα, για να συνεχιστεί στις 6/12/2013.

Continue reading Νοέμβρης 2013 – Αλληλεγγύη

Read more