Tag Archives: αυτοδιαχείριση

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ

Η κοινωνική αυτονομία σημαίνει ότι η κοινωνία όχι μόνον θέτει τους δικούς της νόμους αλλά και ότι αναγνωρίζει τον εαυτό της ως πηγή των κανόνων της. Με αυτήν την έννοια, η αυτονομία σημαίνει την απεριόριστη αμφισβήτηση του νόμου και των θεμελίων του, καθώς επίσης και την ικανότητα να δημιουργείς, να πράττεις και να θεσμίζεις.

Σε μια εποχή ακρωτηριασμού των ανθρώπινων σχέσεων, της μιζέριας των ναρκωτικών και του αλκοολισμού, οι καταλήψεις εμφανίζονται ως εστίες αντίστασης, ως πραγματική υποδομή για το κτίσιμο μιας ελεύθερης ζωής, αντίθετη στον τρόπο που μας έχει εγκλωβίσει η κυριαρχία. Όταν η σύγκρουση είναι αναγκαία – και πιθανόν θα είναι πάντα αναγκαία – οι καταλήψεις και όλοι οι αυτόνομοι χώροι, μας απελευθερώνουν από τους περιορισμούς που θέτουν οι κανόνες των κρατούντων.

Οι καταλήψεις έχοντας σαν αρχή την αυτοοργάνωση της καθημερινής ζωής μακριά από την σαπίλα της αυτοκρατορίας της κατανάλωσης, προσπαθούν με συλλογικό αγώνα να βρεθούν εκτός της θεσμικής κυριαρχίας. Αποτελούν ένα χώρο που μαθαίνουν και αναπτύσσουν όλοι όσοι συνδιαμορφώνουν, μία κουλτούρα ενάντια στο σεξισμό, την ιεραρχία, την αποξένωση, την ετερονομία, δημιουργώντας αυτοοργανωμένα, δομές αξιοποίησης των ικανοτήτων σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Αυτό είναι οι καταλήψεις και οι αυτόνομοι χώροι, ανάγκη για ελευθερία. Αυτήν την ελευθερία φοβούνται πάντα οι εξουσίες. Αυτήν προσπαθούν να την προβάλλουν ως επικίνδυνη. Ναι είναι η πιο επικίνδυνη ουσία που κρατά κάθε άνθρωπος ενάντια σε κάθε εξ-ουσία. Αυτήν την ελευθερία ερχόμαστε να υπερασπιστούμε και να διεκδικήσουμε.

Αλληλεγγύη σε κάθε κατάληψη.
10, 100, 1000 καταλήψεις, ενάντια σε ένα κόσμο οργανωμένης σήψης.

Αναρχική Ομάδα Baruti

Αλληλεγγύη στους Ρομπέν του ξύλου

Αλληλεγγύη στους Ρομπέν του ξύλου

Την Κυριακή 17 Απρίλη στο ελευθεριακό στέκι Βέροιας από τις 14:00 έως τις 18:00 θα λειτουργεί και ως χώρος συγκέντρωσης ειδών πρώτης ανάγκης για την στήριξη των εργατών του Ρομπέν του ξύλου ως ένδειξη αλληλεγγύης, καθώς  όλους αυτούς τους μήνες που δεν εργάζονται τα μέσα επιβίωσης και συντήρησης τους μειώνονται σημαντικά.

Λίστα αναγκών:

καφές, ζάχαρη, λάδι, ζυμαρικά, όσπρια, χαρτικά είδη, απορρυπαντικά, ψωμί.

Ένα καινούριο πείραμα αυτοδιαχείρισης του πρώην εργοστασίου ‘’Ε. Παπαδόπουλος – Ν. Παγούρας Α.Β.Ε.Ε. στην Πατρίδα Ημαθίας’’.

Οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο ξυλείας ύστερα από πέντε περίπου χρόνια απολύσεων, καταβολής μέρους των δεδουλευμένων τους και τελικά ολικής άρνησης καταβολής των δεδουλευμένων τους, αποφάσισαν να βάλουν τέλος στην κοροϊδία της εργοδοσίας και να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.

Μέσα από γενικές συνελεύσεις και ύστερα από επαφές με το μοναδικό αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο στη χώρα μας, τη ΒΙΟ.ΜΕ., αποφάσισαν να λειτουργήσουν μόνοι τους το εργοστάσιο, πειραματιζόμενοι με τις ιδέες της άμεσης δημοκρατίας, της αυτοδιεύθυνσης και της αυτοδιαχείρισης.

Σε μία εποχή ανθρωποφαγίας, βαρβαρότητας και γενικευμένης μιζέριας, η εργοδοσία, αξιοποιώντας την οικονομική κρίση και το θεσμικό πλαίσιο με το οποίο προσπαθεί να απαντήσει σ’ αυτήν ο καπιταλισμός, προχωράει σε απολύσεις, περικοπές μισθών και  με κάθε τρόπο άγρια εκμετάλλευση των εργαζόμενων. οι εργαζόμενοι όμως στην Παπαδόπουλος – Ν. Παγούρας Α.Β.Ε.Ε. αποφάσισαν να θέσουν την παραγωγή κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.

Εμείς, ο αγώνας μας,  σταθήκαμε δίπλα τους από την πρώτη στιγμή. θεωρούμε ότι ο αγώνας για αξιοπρέπεια είναι υποχρέωση κάθε ανθρώπου, ότι οι εργάτες συνεργαζόμενοι μεταξύ τους είναι ικανοί να πάρουν την παραγωγή και τη διάθεση των προϊόντων στα χέρια τους και με τους ίδιους τρόπους να περπατήσουμε προς την δημιουργία της άλλης κοινωνίας, της άλλης ζωής.

Είναι βέβαιο ότι η εργοδοσία, κατασταλτικοί θεσμοί του κράτους και λοιποί τσοπάνηδες, θα προσπαθήσουν να μην δημιουργηθεί ένα ακόμη παράδειγμα αυτοδιαχείρισης στην ευρύτερη περιοχή μας.

Τα μεγάλα βήματα μικρών πειραμάτων, είναι βέβαιο ότι έχουν σημείο συνάντησης. Ο τόπος αυτός είναι κοινός. Είναι σχέση. Είναι δύναμη. Είναι το μικρό αλλά μεγάλο εμείς. Είναι όπλο. Είναι η αλληλεγγύη. Οι ζωές μας στα χέρια μας.

Αναρχική Ομάδα Μπαρούτι